Η Ήπειρος αποτελεί την πιο συστηματικά ερευνημένη περιοχή του ελλαδικού χώρου, δεδομένου ότι ένας σημαντικός αριθμός σπηλαίων και βραχοσκεπών με παλαιολιθική κατοίκηση έχει ανακαλυφθεί και ανασκαφεί τα τελευταία χρόνια στην περιοχή αυτή.

Τις έρευνες ξεκίνησε ο Higgs από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, τη δεκαετία του 1960, όταν έσκαψε το σπήλαιο της Καστρίτσας και τη βραχοσκεπή του Ασπροχάλικου. Επανεξέταση της στρωματογραφίας αλλά και εξέταση του παλαιοζωολογικού υλικού και της λιθοτεχνίας από τις δύο αυτές θέσεις επιχειρήθηκε από τον Bailey και την ομάδα του, τη δεκαετία του 1980, οπότε και τέθηκαν πολλά από τα συμπεράσματα του Higgs υπό αμφισβήτηση. Η ίδια ομάδα ανέσκαψε τη βραχοσκεπή Κλειδί, στις όχθες του ποταμού Βοϊδομάτη (1985-1988) καθώς και το γειτονικό σπήλαιο του Μεγαλάκκου. Στην Ήπειρο επίσης ανασκάπτεται από το 1993 η βραχοσκεπή Μποΐλα, στο στόμιο της κοιλάδας του Βοϊδομάτη υπό την αιγίδα της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας.

Σχετικά με τα ευρήματα και τη λειτουργία των θέσεων αυτών:

Το σπήλαιο Καστρίτσα και η βραχοσκεπή Κλειδί περιείχαν επιχώσεις με ευρήματα που χρονολογούνται στα τέλη της Ανώτερης Παλαιολιθικής. Και οι δύο αυτές θέσεις βρίσκονται σε ορεινές τοποθεσίες και πιθανότατα αποτελούσαν θερινούς σταθμούς κατά τη μετακίνηση των κυνηγών στην ενδοχώρα της Ηπείρου από το 16.000 π.σ. και μετά. Το σπήλαιο Καστρίτσα (~20.200-13.400 π.σ.) εξυπηρετούσε το κυνήγι των ελαφίδων (77%), ενώ το Κλειδί ήταν η βάση δραστηριοτήτων που αφορούσαν κυρίως το κυνήγι καπρίνων (αίγαγρος, αγριόγιδο), χωρίς αυτό να αποκλείει και το κυνήγι άλλων ζώων στις γύρω περιοχές, όπως ιππίδων, άγριων μορφών βοδιού και χοίρου (Καστρίτσα) αλλά και σαρκοφάγων.

Η λειτουργία της βραχοσκεπής Μποΐλα διαφοροποιείται, αφού σύμφωνα με τους ανασκαφείς της θέσης αυτής βρισκόταν σε κομβικό σημείο επαφής δύο διαφορετικών οικοσυστημάτων, της ορεινής περιοχής της Τύμφης και της ημιπεδινής περιοχής της Κόνιτσας. Έτσι, η Μποΐλα χρησίμευσε ως πέρασμα από τα πεδινά προς τα ορεινά και αντίστροφα, όπως φαίνεται και από τα ευρήματα -πρώτες ύλες και είδη διατροφής- που βρέθηκαν και που προέρχονται τόσο από το άμεσο περιβάλλον (πυριτόλιθος, οστά και οστέινα εργαλεία από καπρίνες, οστά ψαριών που αλιεύονταν από το Βοϊδομάτη) όσο και από τον ευρύτερο φυσικό χώρο (οστά ελαφιών, πυριτόλιθοι αλλογενούς προέλευσης, θαλάσσια όστρεα).