Τα συμπεράσματα του Higgs

Οι έρευνες του Higgs είναι ευρύτατα γνωστές, λόγω μιας νέας παλαιογεωγραφικής προσέγγισης (site catchment analysis) που ανέπτυξε ο ίδιος και η ομάδα του, προκειμένου να ερμηνεύσουν την ανθρώπινη παρουσία στις θέσεις Ασπροχάλικο και Καστρίτσα. Προτάθηκε για πρώτη φορά η πιθανότητα περιοδικής (εποχικής) κατοίκησης των θέσεων αυτών λόγω του διαφορετικού τους υψομέτρου, κατά τους θερινούς και χειμερινούς μήνες αντίστοιχα, στο πλαίσιο ενός πιο συστηματικού τρόπου κυνηγιού του ελαφιού κατά το τέλος της Παλαιολιθικής. Η πρόταση του Higgs βασίστηκε στο παράδειγμα των νομάδων Σαρακατσάνων που μετακινούνταν εποχικά μέχρι πρόσφατα στην ίδια περιοχή.

Πρόσφατες μελέτες του Bailey και μιας πλειάδας άγγλων ερευνητών στο πλαίσιο διεπιστημονικής συνεργασίας απέδειξαν ότι μία τέτοια πρόταση δε δικαιολογείται από την πυκνότητα και το είδος των ζωοαρχαιολογικών καταλοίπων (π.χ. στο Ασπροχάλικο το ελάφι αντιπροσωπεύεται εξίσου με τα αιγαγροειδή, ενώ η Καστρίτσα περιέχει μεγαλύτερη πυκνότητα καταλοίπων από το Ασπροχάλικο, γεγονός που δε δικαιολογείται αν οι δύο αυτές θέσεις χρησιμοποιούνταν συγχρόνως σε περιοδική βάση). Έτσι, η πρόταση διευρύνθηκε ώστε να συμπεριλάβει τις εποχικές μετακινήσεις των κυνηγών σε ένα ευρύτερο χρονικά και τοπικά πλαίσιο οικονομικής εκμετάλλευσης της περιοχής.