Η στάση των πληθυσμών στην εναλλαγή κυριάρχων ποίκιλλε κατά περίοδο. Κάποιοι Ρόδιοι και Κρητικοί προτίμησαν ν' ακολουθήσουν τους ηττημένους σε νέα πατρίδα, άλλοι όμως κάτοικοι της Κρήτης παρέμειναν και εντάχθηκαν στο διοικητικό σύστημα των νέων κυρίαρχων. Μεγάλη σημασία στη στάση τους αυτή έπαιζε η προηγούμενη μορφή κυριαρχίας, η ελπίδα για απόκτηση προνομίων και εξουσίας, ο φόβος μπροστά στο νέο κυρίαρχο ή η απώλεια προνομίων με την αλλαγή του καθεστώτος. Η περίπτωση της Πελοποννήσου -η οποία μετά από μία περίοδο βενετικής εξουσίας που διήρκεσε ως τα τέλη του 15ου αιώνα και μία οθωμανική ως τα τέλη του 17ου αιώνα, πέρασε για δεύτερη φορά στα χέρια των Βενετών, από το 1686 ως το 1718- έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον αναφορικά με τη στάση των κατοίκων, αλλά και τις συνέπειες που είχε η εναλλαγή αυτή σε συμπεριφορές και κοινωνική οργάνωση. Τέτοιου είδους εναλλαγές και εξωτερικές πολιτικές συγκυρίες έπαιξαν μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση της μεταγενέστερης εικόνας της χώρας και των ανθρώπων της.