Οι φορεσιές της Μικράς Ασίας παρουσιάζουν έντονη ανατολική επίδραση. Χαρακτηριστικά ενδύματα είναι το εξωτερικό ρούχο, μακρύ και μανικωτό, και το σαλβάρι, που καλύπτει τα πόδια. Το γυναικείο εξωτερικό ρούχο, που μπροστά ήταν ανοιχτό και έκλεινε με ζωνάρι, φοριόταν πάνω από πουκάμισο, αντερί και σαλβάρι. Στην Καππαδοκία η τσόχα, η τοπική παραλλαγή του ρούχου, έκλεινε με μακριά ποδιά, ενώ στη γυναικεία αστική ενδυμασία του Πόντου με ένα μεγάλο σάλι διπλωμένο σε τρίγωνο, που έζωνε την περιφέρεια.

Στον Πόντο το κυρίως ρούχο (ζουπούνα) συνδυαζόταν με κοντή ζακέτα. Η ανδρική φορεσιά της Mικράς Aσίας αποτελούνταν κυρίως από σαλβάρι -με περισσότερο ή λιγότερο μακριά σέλα ανάλογα με την περιοχή, γιλέκο που φοριόταν πάνω από το πουκάμισο και κοντό σακάκι. Στα δυτικά παράλια το σαλβάρι έμοιαζε πολύ με τη νησιωτική βράκα. Ξεχωριστή είναι η περίπτωση του Πόντου, όπου στις αρχές του 20ού αιώνα έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής η ζίπκα, η λαζική πολεμική φορεσιά, παραλλαγή του ποτούρ που φοριόταν από τους χωρικούς, με πολύ κοντή σέλα όμως και μικρή φουφούλα.