Εκτός από την επαρχιακή διοίκηση, μεταβολές παρατηρούνται την περίοδο αυτή και στην κεντρική διοίκηση της αυτοκρατορίας. Στον 7ο αιώνα τοποθετείται η διάσπαση της κεντρικής υπηρεσίας του μαγίστρου των θείων οφφικίων. Στη θέση της εμφανίστηκαν τα λογοθέσια, κεντρικές υπηρεσίες που εξαρτώνταν άμεσα από τον αυτοκράτορα. Αλλαγές σημειώθηκαν επίσης στη διάρθρωση των οικονομικών υπηρεσιών, καθώς δημιουργήθηκαν πολλά τμήματα, που ανέλαβαν τις αρμοδιότητες των ολιγάριθμων παλιότερων οικονομικών οργάνων. Τη διοίκηση της Κωνσταντινούπολης ανέλαβε ο έπαρχος της πόλεως, καθώς παρήκμασε η παλιά διοικητική οργάνωση υπό τον έπαρχο των πραιτωρίων, αξιωματούχο που μέχρι τις αρχές του 8ου αιώνα εξαφανίζεται. Ο "πατήρ της πόλεως", όπως αποκαλούνταν επίσημα ο έπαρχος της πόλεως, φρόντιζε για την αστυνόμευση και τήρηση της τάξης στην πρωτεύουσα. Επίσης, ήταν υπεύθυνος για την εποπτεία των συντεχνιών και την κίνηση του εμπορίου, ενώ είχε και δικαστικές αρμοδιότητες. Μεταβολές παρατηρήθηκαν και στην υπηρεσία των ανακτόρων, όπως και στον τομέα της δικαιοσύνης. Κέντρο της απονομής του δικαίου ήταν ο αυτοκράτορας. Το δικαστήριό του, το αυτοκρατορικό ή βασιλικό κριτήριο ή βήμα, προεδρευόταν από τον ίδιο και, όταν απουσίαζε, από τον έπαρχο ή το δρουγγάριο της βίγλας.