Κατά την περίοδο της Δημοκρατίας κυρίως, οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν πολιτικές και θρησκευτικές αντιλήψεις από τον ελληνιστικό κόσμο, για να εξυπηρετήσουν τις νέες ιδεολογικές ανάγκες που προέκυπταν από την εξωτερική εξάπλωση και τον κοινωνικό μετασχηματισμό της Ρώμης. Οι αρετές αποτέλεσαν μία ιδιαίτερη κατηγορία θεοτήτων στη Ρώμη. Η ένταξή τους στο ρωμαϊκό Πάνθεον αντανακλά τις αντιλήψεις των Ρωμαίων για την πολιτική, σύμφωνα με τις οποίες η θρησκεία επηρέαζε κάθε πτυχή του δημόσιου και ιδιωτικού τους βίου. Οι αρετές αναγνωρίζονταν ως θεϊκές επεμβάσεις που επέφεραν τις αντίστοιχες πολιτικοκοινωνικές και οικονομικές καταστάσεις. Η θρησκευτική εικονογραφία αντικατόπτριζε τις αντιλήψεις των Ρωμαίων για την πολιτική και λατρευτική ζωή του κράτους και απέδιδε κάθε μετατροπή της πολιτικής δομής του. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές η λατρεία των αρετών αποτέλεσε το θρησκευτικό περίβλημα της πολιτικής ιδεολογίας που επέβαλλε η εξάπλωση της Ρώμης. |
Η λατρεία αφηρημένων εννοιών όπως της Εύκλειας, Ευνομίας, Θέμιδας, Νέμεσης στον ελληνικό χώρο, καθώς και της Ομόνοιας, Πίστης, Τύχης, Αφθονίας, Ειρήνης, Ευσέβειας, Πρόνοιας, Σωτηρίας, Ελπίδας, Νίκης και των αντίστοιχών τους Concordia, Fides, |
Fortuna,